ΝΑΙ στη μεταρρύθμιση, ΟΧΙ στον «Καλλικράτη»

Εκδηλώσεις-συζητήσεις του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας

για τον «Καλλικράτη» και την διοικητική μεταρρύθμιση

Ως ΣΥΡΙΖΑ πολλές φορές έχουμε τονίσει ότι παραμένει πάντα επιτακτική η ανάγκη για μια ενιαία, ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του κράτους και των αυτοδιοικητικών θεσμών. Διεκδικούμε να γίνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση ουσιαστικός παράγοντας ισόρροπης ανάπτυξης, φορέας κοινωνικής και οικονομικής προόδου, ουσιαστικής κοινωνικής συμμετοχής, δημοκρατίας και διαφάνειας.

Το συγκεκριμένο κυβερνητικό σχέδιο, ο «Καλλικράτης», δίνει απαντήσεις που κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση από τη δική μας λογική. Απαντήσεις ενταγμένες στη λογική του κυρίαρχου οικονομικού νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Απαντήσεις που εντείνουν τον συγκεντρωτισμό και τον ασφυκτικό έλεγχο της κεντρικής εξουσίας πάνω στους Οργανισμούς Αυτοδιοίκησης.

Συγκεκριμένα, από μια πρώτη ανάγνωση των όσων έχουν εξαγγελθεί ως περίγραμμα του σχεδίου «Καλλικράτης», επισημαίνουμε ότι:

• Προωθείται η περαιτέρω εμπορευματοποίηση δημόσιων ή δημοτικών κοινωνικών υπηρεσιών (παιδείας, υγείας, πρόνοιας), με την «απόσυρση» του κεντρικού κράτους, τη μεταφορά τους στους Δήμους και της εξάρτησής τους από το τοπικό φορολογικό βάρος.
• Προωθείται η εφαρμογή μιας κατ’ όνομα «αναπτυξιακής» πολιτικής στην Περιφέρεια, με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, η οποία θα οδηγήσει σε παραπέρα τοπική ανισομετρία και ταξική ανισότητα.
• Κοινωνικές ανάγκες και κοινωνικά προβλήματα αφήνονται σε μια «φιλανθρωπική» διαχείρισή τους από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αντί της αντιμετώπισής τους με ενιαία κρατική παροχή και ευθύνη.
• Δίνονται πολύ θολές και αόριστες απαντήσεις στο ζήτημα των πόρων που απαιτούνται για τη λειτουργία του θεσμού με τις νέες αυξημένες αρμοδιότητές του. Γεγονός που παραπέμπει στην εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου, στα ΣΔΙΤ, στην τοπική υπερφορολόγηση.
• Δεν αντιμετωπίζονται ζητήματα δημοκρατίας αντιπροσωπευτικότητας, εκλογικού συστήματος. Διατηρείται έτσι η αδιαφάνεια, οι στρεβλώσεις, η απομάκρυνση του πολίτη από τον θεσμό, η φαλκίδευση της έννοιας της λαϊκής εξουσίας.

Ως ΣΥΡΙΖΑ εκτιμάμε ότι, παρακάμπτοντας τα παραπάνω κομβικά ζητήματα και επικεντρωνόμενη σε θολές και μηχανιστικές συνενώσεις, η επιχειρούμενη διοικητική μεταρρύθμιση μετατρέπει την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε γραφειοκρατικό μηχανισμό, απρόσωπο και απόμακρο από τον πολίτη.

Η στάση μας είναι στάση απόρριψης της φιλοσοφίας που εκφράζεται μέσα από τον «Καλλικράτη», χωρίς να περιοριζόμαστε στενά και μηχανιστικά στα γεωγραφικά όρια, στην έδρα του Δήμου, στις τυχόν ή μη συνενώσεις. Υποστηρίζουμε σαφέστατα την αιρετή Περιφέρεια, τους δυο βαθμούς Αυτοδιοίκησης, τη διοικητική μεταρρύθμιση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υποστηρίζουμε ή πρέπει να υποστηρίξουμε το συγκεκριμένο σχέδιο.

Στοχεύοντας στην παρουσίαση και συζήτηση των σημείων αντίθεσής μας προς τον «Καλλικράτη», στοχεύοντας επίσης στην παρουσίαση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για μια ουσιαστική δημοκρατική διοικητική μεταρρύθμιση και αποκέντρωση, στοχεύοντας τέλος στην αναλυτική, με βάση την τοπική μας πραγματικότητα, διαμόρφωση της θέσης μας σε ότι αφορά τον Νομό μας, διοργανώνουμε ως ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας ένα τριήμερο εκδηλώσεων, με προσκαλεσμένους τον Γιάννη Τόλιο, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, και την Ελένη Πορτάλιου, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, δημοτική σύμβουλο Δήμου Αθηναίων με την «Ανοικτή Πόλη».

Οι ανοικτές συζητήσεις θα γίνουν

• Την Παρασκευή 19/3 το απόγευμα στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου.
• Την Κυριακή 21/3 το πρωί στη Λευκίμμη.
• Την Κυριακή 21/3 το πρωί στην Αχαράβη.

Κέρκυρα, 17/3/2010

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΤΡΑΒΟΡΑΒΔΗΣ: Αυτή η πολιτική μπορεί και πρέπει ν' ανατραπεί.

Τα κυβερνητικά μέτρα συνιστούν στην κυριολεξία ένα αντικοινωνικό Αρμαγεδώνα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ίδια που έθεσε το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» έδωσε στις 3 Μάρτη την απάντηση, προσχωρώντας πλήρως στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο.
Το ότι πρόκειται για καταφανώς άδικα και ανισότιμα μέτρα είναι πανθομολογούμενο. Καλούνται να πληρώσουν πάλι οι εύκολοι στόχοι, τα συνήθη υποζύγια. Θίγονται βάναυσα πρωτίστως οι εργαζόμενοι, όχι μόνο στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Καταργούνται ουσιαστικά οι συνταγματικά κατοχυρωμένες συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το ότι πρόκειται για σκληρή ταξική επιλογή, γίνεται εμφανές από το ποιοι δεν θίγονται. Δεν θίγεται το κεφάλαιο, οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες. Διατηρούνται οι χαριστικές ρυθμίσεις που μειώνουν τη φορολόγηση των ΑΕ. Δεν τολμά η κυβέρνηση να αγγίξει το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Διατηρούνται οι υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες και αυξάνονται με νέες παραγγελίες.
Πρόκειται για πολιτική αδιέξοδη, αναποτελεσματική και κυριολεκτικά καταστροφική. Πολιτική που οδηγεί όχι μόνο σε μείωση εισοδημάτων των εργαζομένων και συνταξιούχων αλλά και σε αύξηση του πληθωρισμού και της ακρίβειας. Η μείωση των μισθών σε συνδυασμό με την περικοπή των δημόσιων επενδύσεων δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε βάθεμα της ύφεσης και σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας στη χώρα μας.
Πρόκειται για πολιτική που βαθαίνει τον μεταπρατικό και σαθρό χαρακτήρα της οικονομίας μας, εφόσον δεν διαφαίνεται καμία αναπτυξιακή προοπτική, καμία νύξη αναδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού της χώρας.
Δεν πείθεται κανείς από τις κυβερνητικές ευτελείς δικαιολογίες. Σαν αυτές που ακούσαμε και στην Κέρκυρα από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ: «Δεν ξέραμε τα πραγματικά μεγέθη! Δεν μας είπε την αλήθεια ο Προβόπουλος!». Ο νεκροθάφτης όμως της Εμπορικής Τράπεζας παραμένει στη θέση του και αμείβεται με 5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως! Όπως και ο υπόδικος νεκροθάφτης του ΟΤΕ, του οποίου η πώληση κρίθηκε προχθές από τον αρμόδιο επίτροπο ως παράνομη.
Δεν πείθεται κανείς από τα κυβερνητικά ιδεολογήματα, του τύπου «σκληρά μέτρα αλλά αναγκαία». Δεν υπάρχουν μονόδρομοι, υπάρχουν πολιτικές επιλογές. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, προγραμματικό πλαίσιο που επανειλημμένα έχει προτείνει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

• Πολιτικές που να προστατεύουν τις εργασιακές κατακτήσεις, το κοινωνικό κράτος, να υψώνουν, σε περίοδο κρίσης, μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας για τα χαμηλά εισοδήματα, τους επισφαλώς εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους.
• Πολιτικές που να διαμορφώνουν ένα πλαίσιο εξόδου από την κρίση και όχι βάθεμα και διαιώνισή της.
• Πολιτικές που να οδηγούν σε μια κατεύθυνση κοινωνικής προόδου, υπέρβασης του αντιλαϊκού καπιταλιστικού συστήματος, σε μια κατεύθυνση σοσιαλιστική.

Η απάντηση θα ήταν: Υπερβαίνουμε την κρίση, διαμορφώνοντας ένα ευρύ κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο για μια αναπτυξιακή πορεία αναδιάρθρωσης του οικονομικού και παραγωγικού μας ιστού.

Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέλεξε τη στήριξη της ΝΔ, του ΛΑΟΣ, των «αγορών» που καταδυναστεύουν την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία.

Οι «αγορές» την κρίση τους, αργά ή γρήγορα, θα την ξεπεράσουν. Οι «αγορές» την κρίση τους θα την εκμεταλλευτούν σαν ευκαιρία να ισοπεδώσουν τα πάντα. Οι νεοφιλελεύθερες όμως αναδιαρθρώσεις στο φορολογικό, στο ασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις, στα εργασιακά δικαιώματα, θα μείνουν, οδηγώντας τη χώρα μας σε εργασιακό μεσαίωνα. Φέρνοντάς μας, κυριολεκτικά, 100 χρόνια πίσω!

Πρώτο μας καθήκον αυτή την ώρα είναι να μην παραδώσουμε στην πυρά την ελληνική κοινωνία, τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων που κερδήθηκαν με αγώνες και θυσίες δεκαετιών. Σήμερα τον λόγο έχει η κοινωνία που πρέπει να κάνει την δυσαρέσκεια και την οργή της, αισιοδοξία. Πρέπει να μετατρέψει τον θυμό της σε πείσμα.

Μόνο αν υπάρξει σοβαρό πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, μπορεί αυτή η κατάσταση να ανατραπεί. Αν δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ενός μεγάλου κοινωνικού συνασπισμού, ενός παλατιού μετώπου με στόχο να μπλοκαριστούν αυτά τα εγκληματικά μέτρα. Αν δρομολογηθούν ενωτικές και άρα αποτελεσματικές κινητοποιήσεις όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που προσβλέπουν σ’ αυτό το στόχο.

Τώρα δεν είναι η ώρα τώρα για μικροκομματικά οφέλη. Είναι η ώρα του κοινού αγώνα να σώσουμε τη εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, την ελληνική κοινωνία απ’ αυτή τη λαίλαπα που έρχεται.

 

Διονύσης Στραβοράβδης

ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ: Τεράστιες αντιφάσεις λόγων και έργων στο Υπουργείο Παιδείας.

Με έναν πολύ επικοινωνιακό τρόπο και μια ημέρα μετά την ανακοίνωση των σκληρών οικονομικών μέτρων που πλήττουν τους εκπαιδευτικούς αλλά και όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, η υπουργός παιδείας ανακοίνωσε στο Υπουργικό Συμβούλιο το σχέδιο δράσης για την υλοποίηση των προγραμματικών δεσμεύσεων της κυβέρνησης στο χώρο της παιδείας και ειδικότερα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Διαβάζοντας τις νέες εξαγγελίες δεν μπορεί να μη σχολιάσει κανείς ορισμένα σημεία που με τις αντιφάσεις που περιέχουν προκαλούν κάθε απλό πολίτη αλλά πολύ περισσότερο εκπαιδευτικούς και γονείς.
Μια πρώτη παρατήρηση που θα έλεγα να κάνω και θεωρώ ότι είναι ενδεικτική της φιλοσοφίας και των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας είναι ότι οι νέες εξαγγελίες που αφορούν αλλαγές και έχουν στόχο τη «Δημόσια, δωρεάν και υψηλής ποιότητας παιδεία για όλους» γίνονται μετά από ένα χρονικό διάστημα πέντε μηνών κατά το οποίο ΜΜΕ και Υπουργείο Παιδείας αποδόμησαν την εικόνα του εκπαιδευτικού. Είχαν μιλήσει για υψηλά επιδόματα των εκπαιδευτικών, για αποσπάσεις σε κομματικά και πολιτικά γραφεία, σε υπηρεσίες που δεν αφορούν την εκπαίδευση και για εκπαιδευτικούς μακριά από την τάξη. Η όλη προσπάθεια επισφραγίστηκε φυσικά με τα οικονομικά μέτρα σύμφωνα με τα οποία ο πιο κακοπληρωμένος Έλληνας εκπαιδευτικός στις χώρες της ΕΕ χάνει ετησίως από 1305 ως 1715 ευρώ.
Αποτελεί εμπαιγμό και προσβολή της νοημοσύνης του εκπαιδευτικού η παρακάτω εξαγγελία που την παραθέτω αυτούσια όπως διατυπώθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο:
‘’ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΜΑΧΟΜΕΝΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ, το Νέο Σχολείο θα πετύχει τους στόχους του. Το Νέο Σχολείο δίνει έμφαση στη συνάρθρωση, τη συνέργεια και τον συντονισμό μεταξύ των βαθμίδων της εκπαίδευσης. Ισχυροποιείται ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη διαδικασία αναβάθμισης του σχολείου, με πρωτοβουλίες αυτενέργειας και κίνητρα καινοτομίας, με τις γνώσεις που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στην υψηλή αποστολή του και με αντίστοιχο υψηλό κύρος, θέση στην κοινωνία και αμοιβή’’.
Είναι τελείως παράλογο να ζητάς από έναν εκπαιδευτικό που τον έχεις εξαθλιώσει οικονομικά, κοινωνικά, επιστημονικά, που τον έχεις κατασυκοφαντήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, που τον έχει απαξιώσει, να δώσει κάτι παραπάνω από τον εαυτό του προκειμένου να λειτουργήσει και να δουλέψει για να κάνει πράξη τις νέες πολιτικές εξαγγελίες. Αυτό δεν έχει γίνει από καμιά πολιτική ηγεσία μέχρι τώρα στην ιστορία της εκπαίδευσης. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις συνοδεύονταν τις περισσότερες φορές από κίνητρα και όχι από αντικίνητρα όπως συμβαίνει σήμερα.
Το σύνθημα «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: πρώτα ο μαθητής» που προβάλλεται αποτελεί μια ακόμη κραυγαλέα αντίφαση λόγων και έργων. Η εξαγγελία «πρώτα ο μαθητής» δε συνάδει με προηγούμενες δηλώσεις της υπουργού που έκαναν λόγο για μείωση προσλήψεων των εκπαιδευτικών στους μισούς σε σχέση με την προηγούμενη σχολική χρονιά, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε χρόνο χιλιάδες ώρες διδασκαλίας χάνονται επειδή πολλές από τις κενές θέσεις δεν καλύπτονται έγκαιρα. Πώς πραγματικά θα δοθεί προτεραιότητα στο μαθητή όταν τα τμήματα που θα δημιουργηθούν από συγχωνεύσεις θα περιέχουν μέχρι και τριάντα παιδιά. Πώς θα εφαρμοστούν οι νέες παιδαγωγικές μέθοδοι όταν όλοι γνωρίζουμε ότι τα πολυπληθή τμήματα αποτελούν τροχοπέδη στην καλή επικοινωνία δασκάλου-μαθητή,στην οργάνωση της τάξης, στην αντιμετώπιση των παιδαγωγικών ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζονται και στην εφαρμογή του μοντέλου της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας; Πώς μέσα από τμήματα τριάντα μαθητών θα κάνεις πράξη την εξαγγελία: ‘’ Τα εφόδια που θα πάρουν από το σχολείο σήμερα, θα είναι οι αυριανές ευκαιρίες τους για κοινωνική πρόοδο και επιτυχία. Και αυτό αφορά όλα τα παιδιά, χωρίς κοινωνικές, οικονομικές, μορφωτικές, θρησκευτικές ή πολιτισμικές διακρίσεις και ανισότητες’’
Πώς είναι δυνατόν να γίνουν πραγματικότητα οι εξαγγελίες για ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, για ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ , για ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ όταν από το 1 δις το οποίο εξήγγειλε η κυβέρνηση τις πρώτες μέρες από την ανάληψη των καθηκόντων της για την παιδεία σήμερα έγιναν 20 εκατομμύρια; Πού πήγαν οι δεσμεύσεις ότι δε θα γίνουν περικοπές στην υγεία και στην παιδεία;
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα των αντιφάσεων οι συνδικαλιστικές ενώσεις των εκπαιδευτικών σε τοπικό και σε πανελλαδικό επίπεδο έχουν χρέος να αναδείξουν αυτά τα θέματα στην κοινωνία μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο με τους γονείς αλλά και όλους τους εμπλεκόμενους με την εκπαίδευση φορείς προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ισχυρό κίνημα αποκάλυψης, αμφισβήτησης και ανατροπής των πραγματικών προθέσεων του Υπουργείου Παιδείας.

8 ΜΑΡΤΗ 2010 - ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Μετά από 100 χρόνια γυναικείων αγώνων,

δεν γυρίζουμε πίσω.

Στη σημερινή περίοδο της κρίσης,
όπου μαθαίνουμε ότι το φάντασμα των «αγορών» πρέπει να καθορίζει τη ζωή μας και τα δικαιώματά μας,
επιμένουμε στον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό και την πατριαρχία,
για ισότητα των δύο φύλων και κοινωνική δικαιοσύνη.

Αγωνιζόμαστε μαζί με άλλες γυναικείες συλλογικότητες, και με εκδηλώσεις σε πολλά μέρη της Ελλάδας και διεκδικούμε:

● Αξιοπρεπή δουλειά για όλες – ίση αμοιβή, ίσες ευκαιρίες
Η ανεργία των γυναικών παραμένει για δύο δεκαετίες διπλάσια από αυτή των ανδρών ενώ η αμοιβή για ίση εργασία παραμένει άνιση στην πράξη μέσα από συγκέντρωση των γυναικών σε συγκεκριμένες, συνήθως «γυναικείες», θέσεις εργασίας και από αποκλεισμούς σε ειδικότητες, επαγγέλματα, εξέλιξη.
● Αλληλεγγύη ντόπιων και μεταναστριών
Δεν δεχόμαστε διακρίσεις με βάση την εθνική προέλευση, διεκδικούμε ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση, δεν δεχόμαστε οι μετανάστριες να φορτώνονται επαγγελματικά, έναντι ελάχιστης αμοιβής, τα βάρη της οικογενειακής φροντίδας, αγωνιζόμαστε σθεναρά εναντίον του τράφικινγκ και της δουλείας των μεταναστριών που είναι διαδεδομένη παντού στη χώρα, όπως και σε πολλά μέρη του κόσμου.
● Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών
Η βία κατά των γυναικών, που φθάνει συχνά στο φόνο, στον ιδιωτικό χώρο πρωτίστως, παραμένει το πιο διαδεδομένο και πιο αποσιωπημένο έγκλημα εναντίον της αξιοπρεπούς διαβίωσης των γυναικών, ένα αναπαλλοτρίωμα «δικαίωμα» πολλών ανδρών για τον έλεγχο των σωμάτων των γυναικών και για την επιβολή σχέσεων εξουσίας. Απαιτούνται κοινωνικές παρεμβάσεις για την ενδυνάμωση των γυναικών, απαιτείται πολιτική της πολιτείας για αρωγή και στήριξη των γυναικών που αντιδρούν σ’ αυτή τη βία, απαιτείται κατάλληλη νομοθεσία.
● Αυτοδιάθεση του σώματός μας
Η ενδυνάμωση της ανδρικής εξουσίας μέσα σε συνθήκες έντασης και κρίσης συμπαρασύρει πολλές κατακτήσεις των γυναικών, και συχνά μετατρέπει το σώμα των γυναικών είτε σε αντικείμενο της ανδρικής εξουσίας, είτε σε εμπόρευμα, κυρίως μέσω των ΜΜΕ.
● Καμιά διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού
Η ανεμπόδιστη άσκησή της σεξουαλικότητας με όποιον τρόπο επιλέγουν οι γυναίκες είναι βασική αξία του φεμινιστικού κινήματος, το οποίο δίνει αγώνες για την υπέρβαση και κατάργηση των διακρίσεων και ενάντια στην επιβολή του κυρίαρχου μοντέλου «κανονικότητας».
● Να μην μετατρέπονται τα ΜΜΕ σε Μαζικά Μέσα Εξευτελισμού των γυναικών
Η χρησιμοποίηση του γυναικείου σώματος και η παράλληλη λοιδωρία για πνευματική καθυστέρηση των γυναικών σε διαφημίσεις ή εκπομπές, έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, λόγω της αύξησης της «φιλοσοφίας» του ανταγωνισμού που αποτελεί τη βάση για κατάργηση κάθε δεοντολογίας και κάθε αξίας για την αξιοπρέπεια των γυναικών, με ακραίες εκδηλώσεις σεξισμού. Πολλές νέες κοπέλες οδηγούνται στον εξευτελισμό με τη χρήση των σωματικών τους προσόντων και αντάλλαγμα μια θέση τηλεοπτικής «περσόνας», και με συνέπεια τη δημιουργία ανάλογων προτύπων «πετυχημένης» γυναίκας, σε πλήρως αντίθετη κατεύθυνση με τις αξίες της ισότητας των δύο φύλων.
● Να μην γίνει η κρίση άλλοθι για την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας
Η απαίτηση για εξίσωση των μισθών για τα δύο φύλα προς τα επάνω και για εξίσωση των χρόνων συνταξιοδότησης προς τα κάτω, είναι η απάντησή μας στις σημερινές μεθοδεύσεις που βρίσκονται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Δεν δεχόμαστε «έναν κόσμο ανάποδα», όπως μας ζητούν τα κέντρα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.
● Ίση συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, για την προώθηση της ισότητας των δύο φύλων με κοινωνική δικαιοσύνη.

Για τους παραπάνω και πολλούς άλλους λόγους αγωνιζόμαστε σήμερα, 8 του Μάρτη, όπως και κάθε μέρα του χρόνου, για ένα ισχυρό, μαζικό και διεκδικητικό γυναικείο κίνημα.

Κέρκυρα, 6/3/2010

ΔΙΚΤΥΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΥΡΙΖΑ

Κέρκυρα, Τετάρτη 3/3/2010, βράδυ. Πορεία διαμαρτυρίας για τα αντιλαϊκά κυβερνητικά μέτρα.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ.

Κέρκυρα, Τετάρτη 3/3/2010, βράδυ.

Πορεία διαμαρτυρίας για τα αντιλαϊκά κυβερνητικά μέτρα.

ΜΑΖΙΚΟΣ ΕΝΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Με περισσή ωμότητα και κυνισμό η κυβέρνηση ανακοίνωσε το νέο πακέτο μέτρων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επίθεση ενάντια στην μισθωτή εργασία μεταπολιτευτικά. Η κυβέρνηση υλοποιεί τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, υποτάσσοντας την ελληνική οικονομία στις διαθέσεις των κερδοσκοπικών αγορών και του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου.

Ο σημερινός δημοσιονομικός στραγγαλισμός της ελληνικής οικονομίας είναι απόρροια του σημερινού νεοφιλελεύθερου πλαισίου της ΕυρωπαΪκής Ένωσης.

Τα νέα κυβερνητικά μέτρα θα βυθίσουν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση τη χώρα, αποτελούν δε μέρος μιας καθολικής επίθεσης με στόχο την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εισοδημάτων και του ασφαλιστικού συστήματος .

Είναι μεγάλες οι ευθύνες των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που διέλυσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και βάθυναν τις στρεβλώσεις του εγχώριου παραγωγικού μοντέλου .

Ο μαζικός και ενωτικός αγώνας των εργαζομένων για την ανατροπή των μέτρων είναι ο μόνος δρόμος αλλά και η μόνη ελπίδα για μια άλλη πορεία της χώρας και της Ευρώπης.

Η απάντηση θα δοθεί στους δρόμους. Στους μαζικούς ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή των κυβερνητικών αντιλαϊκών μέτρων, για την ανατροπή του κυβερνητικού "προγράμματος σταθερότητας".

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

4/3/2010